Κλείνοντας, σας (παρα)καλώ να πετάξετε όλα όσα διαβάσατε μέχρι τώρα, γιατί δεν έχουν καμιά σημασία. Την μεγαλύτερη σημασία από όλα έχει το ύφος και το ήθος της εξουσίας που υπέγραψε την εκτέλεση της δημόσιας τηλεόρασης. Ας πάμε πρώτα στο ύφος. Αντιγράφω από το σχόλιο του Κώστα Γιαννακίδη στο protagon: «Αυτό που έγινε δεν έχει προηγούμενο, ούτε σε χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού. Συνέβη εδώ. Με μία ανακοίνωση στην οποία, μεταξύ μας, ο Σίμος Κεδίκογλου έχει εκχωρήσει σχεδόν όλη την πολιτική και δημοσιογραφική του αξιοπρέπεια. Τι είπε ο εκπρόσωπος στην ανακοίνωσή του; Περίπου αυτά που λέγονται για την ΕΡΤ στα καφενεία, άντε και «στην κοινωνία». Μόνο που έτσι πολιτεύεται η Χρυσή Αυγή. Αν αξίζει... να μνημονεύεται η ανακοίνωση Κεδίκογλου είναι για το ύφος και όχι για το περιεχόμενό της…». Μια ματιά αν διαβάσει κανείς σε όσα έλεγε ο Σίμος Κεδίκογλου και είναι αναρτημένα στο προσωπικό του ιστότοπο και είχε την εξυπνάδα να μην τα κατεβάσει, τουλάχιστον, μπορεί να καταλάβει περί τίνος ανθρώπου και πολιτικού πρόκειται. Ήταν πριν από –περίπου- δυο χρόνια, όταν η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με αρμόδιο υπουργό τον Ηλία Μόσιαλο, είχε ανακοινώσει ένα πρόγραμμα αναδιοργάνωσης της ΕΡΤ, το οποίο για διάφορους λόγους δεν προχώρησε ποτέ. Έλεγε τότε ο Σίμος και αντιγράφουμε από τον προσωπικό του ιστότοπο: «Η ΕΡΤ είναι δημόσια περιουσία. Η συρρίκνωση και απαξίωσή της είναι προς όφελος ιδιωτικών και ξένων συμφερόντων και δεν θα επιτρέψουμε αυτό να συμβεί», εκφράζοντας τη συμπαράστασή του στον αγώνα των εργαζομένων στην ΕΡΤ ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης για την αναδιοργάνωση της δημόσιας τηλεόρασης. Προσέξτε! Ούτε καν την αναδιοργάνωση της ΕΡΤ δεν ανεχόταν τότε ο Κεδίκογλου! Μάλιστα, είχε βρεθεί στο πλευρό των εργαζομένων, επισημαίνοντας πως «οι αλλαγές που προσπαθεί να φέρει ο κ. Μόσιαλος είναι στην τελείως λάθος κατεύθυνση…». Παρεμπιπτόντως, το ίδιο ακριβώς λέει σήμερα ο Μόσιαλος για τον σχεδιασμό της κυβέρνησης. Ο Κεδίκογλου ανέφερε ακόμη πως «δεν κατανοεί το όφελος από το κλείσιμο της ΕΤ1 , από την κατάργηση των υπερσύγχρονων εγκαταστάσεων και κυρίως δεν καταλαβαίνει τη λογική του κλεισίματος των συχνοτήτων ειδικά στις παραμεθόριες περιοχές, καθώς υπάρχει άμεσος κίνδυνος καταπάτησής τους από ξένα τηλεοπτικά κανάλια (σ.σ. προφανώς οι κίνδυνοι αυτοί εξέλειπαν τώρα!)». Και έκλεινε λέγοντας πως «κλείνουν συχνότητες, απολύονται εργαζόμενοι και απαξιώνεται η δημόσια περιουσία τη στιγμή που θα μπορούσε το υπάρχον δυναμικό να αξιοποιηθεί με πολλαπλασιαστικά οφέλη όχι μόνο για την ΕΡΤ, αλλά και για την ελληνική οικονομία. Πιστεύουμε στο δυναμικό της ΕΡΤ, πιστεύουμε ότι μπορεί να αξιοποιηθεί και να παίξει αναπτυξιακό ρόλο και να χρησιμοποιηθούν τα δορυφορικά προγράμματα για την ενίσχυση της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας. Η ΕΡΤ μπορεί να είναι πλεονασματική, οικονομικά ανεξάρτητη και να πληροί τα συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά που απαιτεί ο Έλληνας πολίτη. Σε αυτό το πλαίσιο είμαστε στο πλευρό σας». Όλα αυτά το 2011, από τον προσωπικό του ιστότοπο, ξαναλέμε. Πριν από λίγες μέρες, ο ίδιος άνθρωπος είχε ερωτηθεί (και μάλιστα σε εκπομπή της ΕΡΤ) αν αληθεύουν οι πληροφορίες ότι επίκειται κλείσιμο της ΕΡΤ. Και ο αθεόφοβος (δις) το διέψευσε μετά βδελυγμίας! Μάλιστα, πρόσθεσε ότι όσοι τα λένε και τα γράφουν αυτά «είναι αυτοί που απαξιώνουν τη δημόσια τηλεόραση»! Χτες, ο ίδιος άνθρωπος ανακοίνωσε το κλείσιμο της ΕΡΤ. Αν βάλεις δίπλα-δίπλα αυτά που έλεγε πρόσφατα και αυτά που είπε χτες, προκύπτει ο τέλειος εξευτελισμός του. Να δούμε, όμως και το ήθος; Η χτεσινή απόφαση ήταν η 19η που έλαβε η παρούσα κυβέρνηση με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) και ανυπολόγιστος είναι ο αριθμός όσων έχουν ψηφιστεί όλα αυτά τα χρόνια. Με πολύ απλά και όχι νομικίστικα λόγια, ΠΝΠ σημαίνει ότι μπορεί να βγει ένας νόμος χωρίς να ψηφιστεί από την Βουλή. Έτσι, στη σημερινή κυβέρνηση και τις προηγούμενες πέρασαν μια σειρά από μέτρα που ήταν αμφίβολο αν θα ψηφίζονταν στην Βουλή. Έχει αυτό σχέση με την δημοκρατία; Η τελευταία περίπτωση, όμως, είναι και η πιο τραγική. Γιατί, αν στις προηγούμενες υπήρχε μια επίφαση δημοκρατικής νομιμότητας από την στιγμή που είχαν την στήριξη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, η ΠΝΠ που αφορούσε στο κλείσιμο της ΕΡΤ έχει την στήριξη μόνο της Νέας Δημοκρατίας, η οποία δεν έχει πλειοψηφία ούτε στην Βουλή, ούτε φυσικά στην κοινωνία. Δεν ξέρω αν γίνεται επαρκώς αντιληπτό! Ένα κόμμα, που ασκεί την κυβέρνηση αλλά δεν έχει πλειοψηφία στην Βουλή, παίρνει μία απόφαση τεράστιας ιστορικής ευθύνης και σημασίας για το κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης, χωρίς να φέρει το θέμα για συζήτηση στη Βουλή και χωρίς να ρωτήσει τους εταίρους της. Αν, λοιπόν, μέσα σε λίγες ώρες μπορεί με μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου να σβήσει την ΕΡΤ, τότε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Κι αν αυτό δεν συνιστά συνταγματική εκτροπή, τότε, μάλλον, οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Εδώ και μερικά χρόνια η χώρα έχει ένα κοινοβούλιο τυπικής σημασίας, στο οποίο η κυβέρνηση δίνει αναφορά, μόνο όταν γνωρίζει πως δεν θα αντιμετωπίσεις πρόβλημα να περάσει τα νομοσχέδιά της. Σε κάθε άλλη περίπτωση επιλέγει να περάσει τα νομοσχέδιά της ως κατεπείγοντα και με ΠΝΠ, καταργώντας ουσιαστικά και τυπικά τον έλεγχο της Βουλής. Όμως, αυτά ήταν αναμενόμενα. Όπως αναφέρει σε άλλο άρθρο στο protagon ο Γιώργος Λακόπουλος, «στην υπόθεση της ΕΡΤ οι άνθρωποι της ΝΔ είναι συνεπείς προς τον εαυτό τους. Προς την κουλτούρα και την παράδοσή τους. Λειτούργησαν με ευθύτητα σε ό,τι αφορά τις απόψεις και την ιδεολογία τους. Και ο Σαμαράς, τώρα που απέκτησε την εξουσία θα την ασκήσει με τον τρόπο του. Τον τρόπο των «Κενταύρων» και των «Ρέιντζερς. Τον τρόπο του αυταρχισμού. Αυτός είναι, αυτό ξέρει, αυτό κάνει. Αυτοί που δεν αξίζουν τον κόπο ούτε να ασχολείται πια κανείς μαζί τους είναι ο Βενιζέλος με τον Κουβέλη. Ηγέτες της φακής. Δεν υπήρξαν απλώς δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι σε αυτή την υπόθεση. Δεν κρύφτηκαν, απλώς. Υπήρξαν και υποκριτές…». Τα σημάδια, λοιπόν, τα είχαμε δει από νωρίς. Είχε προηγηθεί η προληπτική επιστράτευση των καθηγητών (η οποία ακόμα δεν έχει λήξει!) και άλλων κοινωνικών ομάδων και η απαγόρευση των διαδηλώσεων. Όσοι δεν τα είχαν δει, δεν μπορούν να κάνουν πως δεν τα βλέπουν ούτε τώρα. Όμως, δεν είχαμε αντιδράσει. Τώρα τι θα κάνουμε; Το ερώτημα απευθύνεται κυρίως στους ψηφοφόρους της ΔΗΜΑΡ. Είναι ικανοποιημένοι με τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται το κόμμα αυτό; Συμφωνούν με το κυβερνητικό της ήθος; Ήρθε η ώρα των μεγάλων επιλογών…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου