Το στοίχημα των μεγάλων κομμάτων ... και η δυναμική των νέων σχημάτων

Ένα από τα πολλά διλήμματα που τίθενται στην προσεχή εκλογική μάχη είναι αν τα δυο μεγάλα κόμματα καταφέρουν να διαμορφώσουν μια κοινωνική και αριθμητική πλειοψηφία. Και αυτό γιατί η κριτική που ασκείται στα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας που κυβέρνησαν την Ελλάδα στη διάρκεια της μεταπολίτευσης είναι σκληρή ειδικά στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. που διαχειρίστηκε την κρίση χρέους τα δυόμιση τελευταία χρόνια. Βέβαια ο λόγος που εκφέρεται από τους εκπροσώπους άλλα και τους επικεφαλής των κομμάτων αυτών εστιάζεται στον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και στην ανάγκη διαρθρωτικών αλλαγών ενώ σχετικά με το Μνημόνιο οι θέσεις τους προσαρμόζονται ανάλογα με τον τρόπο που το αντιμετώπισαν.....
Στον αντίποδα εμφανίζονται νέα κόμματα που δηλώνουν αντίθετα στην πολιτική του Μνημονίου και για επαναδιαπραγμάτευση των πάντων ενώ υπάρχουν και ηπιότερες φωνές που προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ Μνημονίου και κοινωνικών παροχών που τουλάχιστον σήμερα δεν φαίνεται να είναι εφικτό. Σε κάθε περίπτωση στην επόμενη βουλή δεν αποκλείεται να συμμετέχουν 6 έως 8 κόμματα ενώ τα ποσοστά τους θα καθορίσουν αν και κατά πόσο η αυτοδυναμία θα είναι εφικτή ο συνασπισμός των δύο μεγάλων κομμάτων για τον οποίο πολλοί κάνουν λόγο θα μπορέσει να υποστηριχτεί από μια κοινωνική πλειοψηφία. Η άποψή μας πάντως είναι ότι πολλοί ψηφοφόροι σε αυτές τις εκλογές θα ακούσουν και θα διαβάσουν με προσοχή τις θέσεις των κομμάτων, και μέσα στο παραβάν θα πάρουν την τελική τους απόφαση, είτε αυτή θα είναι ψήφος προσδοκίας, ψήφος αντίδρασης, ψήφος μήνυμα, η ψήφος καταδίκης…