Η τοπική αυτοδιοίκηση ως θεσμός έχει να επιδείξει σημαντικές, πρωτοβουλίες, αλλά και αποτελέσματα σε διάφορους τομείς δράσης της. Μέσα από τη λειτουργία αυτού του θεσμού έχει σχεδιαστεί το μέλλον κάθε τοπικής κοινωνίας που έχει σε κάποιο βαθμό προσαρμοστεί στα δεδομένα που υπαγορεύουν οι δυνατότητες ανάπτυξής της. Πέρα όμως από την καλή πρόθεση και τον προγραμματισμό, υπάρχει και το πρόβλημα της χρηματοδότησης, που σχεδόν στο σύνολο των δήμων της χώρας μας, αποτελεί τροχοπέδη στην προσπάθεια ανάπτυξης, προκαλώντας καθυστερήσεις αλλά και ακυρώσεις έργων αλλά και κάθε είδους παρεμβάσεων.
Όλοι όσοι συμβάλουν στη λειτουργία του θεσμού αυτού γνωρίζουμε καλά, ότι οι δήμοι είναι αδύνατο να λειτουργήσουν......
αξιοποιώντας τα ίδια έσοδα. Και αυτό γιατί έχουν εκχωρηθεί σε αυτούς αρμοδιότητες, για τις οποίες η κεντρική εξουσία με περικοπές και με πολύ δυσκολία καταβάλλει την αντίστοιχη χρηματοδότηση που τις συνοδεύει. Αυτό σε αρκετές περιπτώσεις προκαλεί δυσλειτουργίες με φυσικό επακόλουθο τα παράπονα από τους αποδέκτες των όποιων υπηρεσιών, που είναι οι δημότες.
Βέβαια η λειτουργία ενός δήμου δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια απλή διαχείριση κυρίως στον τομέα της παροχής των υπηρεσιών που προσφέρει στους πολίτες, είτε μέσα από τις κεντρικές του υπηρεσίες είτε μέσα από τις επιχειρήσεις του.
Οι τοπικές κοινωνίες χρειάζονται μια ολοκληρωμένη πρόταση στρατηγικής ανάπτυξης, με συγκεκριμένο περιεχόμενο, ρεαλιστικό προϋπολογισμό και ακριβές χρονοδιάγραμμα.
Αντίθετα αυτή η πρόταση δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αόριστη, περιγραφική και να παραπέμπει στο μακρινό μέλλον, χωρίς βάση εκκίνησης και τερματισμού.
Για να αποτυπωθεί όμως στη σημερινή πραγματικότητα η αναπτυξιακή προοπτική, χρειάζεται μια υπέρβαση από τους εμπνευστές και διαχειριστές της.
Απαιτείται τα οικονομικά στοιχεία του προϋπολογισμού όπως αυτός κατατίθεται κάθε χρόνο να είναι συμβατά με την πραγματικότητα.
Με αυτό τον τρόπο θα ξέρει ο κάθε δημότης που και πόσα χρήματα θα μπουν στα ταμεία του δήμου, που και πόσες δαπάνες θα γίνουν, χωρίς να δημιουργείται χρέος.
Άλλωστε η λέξη αυτή μας ακολουθεί ως χώρα αλλά και ως δήμο εδώ και δεκαετίες χωρίς να ανακόπτεται σημαντικά η δυναμική του, παρά τις καλές προθέσεις και τις προσπάθειες που παρουσιάζονται κατά καιρούς.
Με την τήρηση ενός ρεαλιστικού προϋπολογισμού, δεν θα είναι αναγκασμένος ο δήμος να απολογείται για τα εγκαταλελειμμένα έργα, για τις αγωγές των εργολάβων, για τα προβλήματα με τους πιστωτές και προμηθευτές. Εκτός βέβαια των άλλων και τα φαινόμενα της κακοδιαχείρισης αλλά και της αλόγιστης σπατάλης θα περιοριστούν και ενδεχομένως θα εξαλειφθούν.
Αυτό άλλωστε δεν κάνουμε σήμερα σε πολύ μεγάλο βαθμό ως λαός; Ξοδεύουμε αυτά που μπορούμε, αφού το κακό παράδειγμα του πρόσφατος παρελθόντος οδήγησαν τη χώρα και πολλά νοικοκυριά στη χρεωκοπία.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον που είναι αναγκασμένη να λειτουργήσει η αυτοδιοίκηση, ελπίδα και διέξοδος αποτελούν τα χρηματοδοτικά προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μοχλός υλοποίησης του στρατηγικού σχεδιασμού όσον αφορά τις μεγάλες αναπτυξιακές παρεμβάσεις.
Εκεί όμως τα πράγματα είναι αυστηρά και τα λάθη δεν συγχωρούνται, ούτε καλύπτονται κάτω από το χαλί.
Συχνά ακούμε για έργα που εντάχθηκαν και ολοκληρώθηκαν, αλλά και για έργα που απορρίφθηκαν και δεν έτυχαν έγκριση χρηματοδότησης.
Υπάρχει όμως και μια άλλη κατηγορία που αφορά έργα που θα ενταχθούν και αυτό το μαθαίνουμε κυρίως με ανακοινώσεις λίγο πριν τις εκλογές που είναι μια πρακτική νομίζω ξεπερασμένη από τους ίδιους του πολίτες.
Όσο λοιπόν συνεχίζουμε να λειτουργούμε με λογικές του παρελθόντος τόσο οι ευκαιρίες θα περνούν και τα στρατηγικά σχέδια θα μένουν στα χαρτιά.
Καθαροί λογαριασμοί, καθαρά αποτελέσματα. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να σταθούμε για να διορθώσουμε τα λάθη μας και να δούμε το μέλλον της κοινωνίας μας με κάποια προοπτική, και προπαντός με όρους αλήθειας και διαφάνειας.
Γεώργιος Α. Παπαδόπουλος
Δημοτικός σύμβουλος Πέλλας
Όλοι όσοι συμβάλουν στη λειτουργία του θεσμού αυτού γνωρίζουμε καλά, ότι οι δήμοι είναι αδύνατο να λειτουργήσουν......
αξιοποιώντας τα ίδια έσοδα. Και αυτό γιατί έχουν εκχωρηθεί σε αυτούς αρμοδιότητες, για τις οποίες η κεντρική εξουσία με περικοπές και με πολύ δυσκολία καταβάλλει την αντίστοιχη χρηματοδότηση που τις συνοδεύει. Αυτό σε αρκετές περιπτώσεις προκαλεί δυσλειτουργίες με φυσικό επακόλουθο τα παράπονα από τους αποδέκτες των όποιων υπηρεσιών, που είναι οι δημότες.
Βέβαια η λειτουργία ενός δήμου δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια απλή διαχείριση κυρίως στον τομέα της παροχής των υπηρεσιών που προσφέρει στους πολίτες, είτε μέσα από τις κεντρικές του υπηρεσίες είτε μέσα από τις επιχειρήσεις του.
Οι τοπικές κοινωνίες χρειάζονται μια ολοκληρωμένη πρόταση στρατηγικής ανάπτυξης, με συγκεκριμένο περιεχόμενο, ρεαλιστικό προϋπολογισμό και ακριβές χρονοδιάγραμμα.
Αντίθετα αυτή η πρόταση δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αόριστη, περιγραφική και να παραπέμπει στο μακρινό μέλλον, χωρίς βάση εκκίνησης και τερματισμού.
Για να αποτυπωθεί όμως στη σημερινή πραγματικότητα η αναπτυξιακή προοπτική, χρειάζεται μια υπέρβαση από τους εμπνευστές και διαχειριστές της.
Απαιτείται τα οικονομικά στοιχεία του προϋπολογισμού όπως αυτός κατατίθεται κάθε χρόνο να είναι συμβατά με την πραγματικότητα.
Με αυτό τον τρόπο θα ξέρει ο κάθε δημότης που και πόσα χρήματα θα μπουν στα ταμεία του δήμου, που και πόσες δαπάνες θα γίνουν, χωρίς να δημιουργείται χρέος.
Άλλωστε η λέξη αυτή μας ακολουθεί ως χώρα αλλά και ως δήμο εδώ και δεκαετίες χωρίς να ανακόπτεται σημαντικά η δυναμική του, παρά τις καλές προθέσεις και τις προσπάθειες που παρουσιάζονται κατά καιρούς.
Με την τήρηση ενός ρεαλιστικού προϋπολογισμού, δεν θα είναι αναγκασμένος ο δήμος να απολογείται για τα εγκαταλελειμμένα έργα, για τις αγωγές των εργολάβων, για τα προβλήματα με τους πιστωτές και προμηθευτές. Εκτός βέβαια των άλλων και τα φαινόμενα της κακοδιαχείρισης αλλά και της αλόγιστης σπατάλης θα περιοριστούν και ενδεχομένως θα εξαλειφθούν.
Αυτό άλλωστε δεν κάνουμε σήμερα σε πολύ μεγάλο βαθμό ως λαός; Ξοδεύουμε αυτά που μπορούμε, αφού το κακό παράδειγμα του πρόσφατος παρελθόντος οδήγησαν τη χώρα και πολλά νοικοκυριά στη χρεωκοπία.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον που είναι αναγκασμένη να λειτουργήσει η αυτοδιοίκηση, ελπίδα και διέξοδος αποτελούν τα χρηματοδοτικά προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μοχλός υλοποίησης του στρατηγικού σχεδιασμού όσον αφορά τις μεγάλες αναπτυξιακές παρεμβάσεις.
Εκεί όμως τα πράγματα είναι αυστηρά και τα λάθη δεν συγχωρούνται, ούτε καλύπτονται κάτω από το χαλί.
Συχνά ακούμε για έργα που εντάχθηκαν και ολοκληρώθηκαν, αλλά και για έργα που απορρίφθηκαν και δεν έτυχαν έγκριση χρηματοδότησης.
Υπάρχει όμως και μια άλλη κατηγορία που αφορά έργα που θα ενταχθούν και αυτό το μαθαίνουμε κυρίως με ανακοινώσεις λίγο πριν τις εκλογές που είναι μια πρακτική νομίζω ξεπερασμένη από τους ίδιους του πολίτες.
Όσο λοιπόν συνεχίζουμε να λειτουργούμε με λογικές του παρελθόντος τόσο οι ευκαιρίες θα περνούν και τα στρατηγικά σχέδια θα μένουν στα χαρτιά.
Καθαροί λογαριασμοί, καθαρά αποτελέσματα. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να σταθούμε για να διορθώσουμε τα λάθη μας και να δούμε το μέλλον της κοινωνίας μας με κάποια προοπτική, και προπαντός με όρους αλήθειας και διαφάνειας.
Γεώργιος Α. Παπαδόπουλος
Δημοτικός σύμβουλος Πέλλας

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου